20 کوردوباس نیکاراگوئه

کیفیت:بانکی

بصورت جفت نیز موجود می باشد

نام رسمی کشور :

جمهوري نيكاراگوآ

(Republic of Nicaragua) پایتخت : 

ماناگو

زبان رسمی : 

اسپانيايي ( رسمي )، زبانهاي سرخپوستان ( از جمله ميسكيتو؛ 4% ).

نوع حکومت : 

جمهوري

مذهب :

اتوليك رومي ( 90% ).

واحد پول :

طلای کردوبا(Gold Cordoba)

عضویت :

سازمان ملل متحد، سازمان كشورهاي امريكايي، بازار مشترك امريكاي مركزي

جمعیت :

5.539.759 نفر (July 2004 est.)

روز استقلال :

شهرهای عمده :

لئون

امید طول عمر :

62 سال.

رشد سالانه جمعیت :

1.97% درصد (July 2004 est.)

نژاد :

مساحت :

129.494 کیلومتر مربع

خط ساحلی :

910کیلومتر

مختصات جغرافیایی :

13 درجه شمالی و 85 درجه غربی

حکومت :

مجمع ملي 92 نفره تحت نظام تعيين تعداد نمايندگان به نسبت جمعيت هر منطقه با رأي تمامي افراد بالغ براي شش سال انتخاب مي‏گردد. رئيس جمهور -‏ كه كابينه را انتصاب مي‏كند -‏ نيز براي دوره‏اي شش ساله مستقيماً انتخاب مي‏شود.  احزاب عمدة سياسي عبارتند از : • جبهة آزاديبخش ملي ساندنيست ( چپ‏گرا )، • اتحادية ملي مخالفان ( ائتلاف 14 حزب ).

آموزش :

ميزان باسوادي : 88% ( تخمين ) سنين تحصيل اجباري : 7 تا 13 سال. تعداد دانشگاه : 4.

دفاع : 

كل نيروهاي مسلح : 21،000 ( تخمين 1992 ). خدمت سربازي : ( از 1990 ) ندارد.

جغرافیا : 

فلاتي حاصلخيز در ساحل اقيانوس آرام اكثر جمعيت را در بردارد. سلسله‏هاي كوهستاني در مركز كشور قرار دارد. جنگلهاي استوايي جلگه ساحل اقيانوس اطلس را پوشانده است.  رودهاي مهم : كوكو، ريوگرانده، سان‏خوان، اسكونديدو.  بلندترين نقطه : قلة موگوتون، 2107 متر.  آب و هوا : آب و هواي اين كشور استوايي و مرطوب است و فصل باران از مه تا اكتبر ادامه دارد.

اقتصاد : 

جنگ چريكي، تحريم تجاري امريكا و توفندهاي دهة 1980، به اقتصاد اين كشور كه عمدتاً براساس كشاورزي و دامداري است، صدمه زد. خصوصي‏سازي و برنامه‏هاي سخت رياضتي به مورد اجرا گذاشته شده است. قهوه، پنبه و نيشكر كالاهاي اصلي صادراتي است.

تاریخ معاصر : 

نيكاراگوا تا زمان كسب استقلال در 1821 در تملك اسپانيا بود. نيكاراگواي مستقل شاهد ستيز بين محافظه‏كاران و ليبرالها بود. در اوايل قرن بيستم، وضعيت سياسي بدتر شده موجب مداخلة امريكا گشت، تفنگداران امريكايي از 1921 تا 1925 و دوباره از 1927 تا 1933 در نيكاراگوا مستقر بودند. در 1936 ژنرال آناستازيو سوموزا رئيس جمهور شد. اعضاي خانوادة سوموزا، يا هوادارانشان، با به‏كارگيري روشهاي ديكتاتوري در قدرت باقي ماندند تا اينكه در 1979 طي قيامي مردمي به رهبري ارتش چريكي ساندنيستها سرنگون شدند. امريكا با متهم كردن ساندنيستها به برقراركردن كمونيسم، تحريمي تجاري را بر نيكاراگوا تحميل كرد، و اين كشور را به طور فزاينده‏اي وابسته به كوبا و شوروي ساخت. چريكهاي راست‏گراي كونترا، با پشتيباني مالي امريكا، از پايگاههايي در خاك هندوراس با ساندنيستها جنگيدند. در 1989 با توافق، آتش‏بسي ميان كونتراها و ساندنيستها برقرار شد. در انتخابات آزاد رياست جمهوري در فورية 1990، رئيس جمهور ساندنيست وقت، دانيل اورتگا از خانم ويولتا چامورو نامزد ائتلاف مخالفان شكست خورد.

به نقل از تبیان