کیفیت:بانکی
بصورت جفت نیز موجود می باشد
نام رسمی کشور :
لبنان (اللبنان)
(Republic of Lebanon) پایتخت :
بيروت
زبان رسمی :
عربي (رسمي)
نوع حکومت :
جمهوری
مذهب :
اسلام شيعه (31%) ، اسلام سني (27%) ، اقليت دروز
؛ مسيحي ماروني (22%) ، كليساهاي ديگر مسيحي (16% - عمدتاً ارمني ، ارتودوكس يوناني
، كليساهاي سوري و كاتوليك رومي اتحادي).
واحد پول :
پوند لبنان
عضویت :
سازمان ملل متحد ، اتحاديهي عرب
جمعیت :
3.777.128 نفر (July
2004 est.)
روز استقلال :
شهرهای عمده :
طرابلس, زحله, صيدا
امید طول عمر :
67 سال
رشد سالانه جمعیت :
1.3 درصد (July
2004 est.)
نژاد :
مساحت :
10.400کیلومتر مربع
خط ساحلی :
225کیلومتر
مختصات جغرافیایی :
33 درجه و 50 دقیقه شمالی 35 درجه و 50 دقیقه
شرقی
حکومت :
در 1991 ، قانون اساسي اصلاح شد تا متضمن انتخاب
مجمع ملي 108 نفره (متشكل از 54 نمايندهي منتخب مسلمانان و 54 نمايندهي منتخب مسيحيان)
با رأي تمامي افراد بالغ شود. اين مجمع رئيس جمهوري (ماروني) را انتخاب و نيز نخست
وزير (سني ) را انتصاب و نخست وزير هم شوراي وزيران (شش مسيحي و پنج مسلمان) را انتصاب
مي كند . احزاب عمده
سياسي عبارتند از: • حزب الله (بنياد گراي اسلامي) • حزب فالانژ( ماروني) • حزب امل
(طرفدار سوريه) • حزب سوسياليست ترقي خواه (عمدتاً دروزي)
آموزش :
ميزان با سوادي : 1/80% (1990) . سنين تحصيل اجباري
: آموزش براي سنين 5 تا 17 سال راينگان است ولي اجباري نيست . تعداد دانشگاه : 5 .
دفاع :
كل نيروهاي مسلح : 10.800 (1991) . به علاوهي
ورود 9.000 شبه نظامي ، 30.000 سرباز سوري . «ارتش جنوب لبنان» كه اسرائيل پشتيبان
آن است .2500 سرباز دارد ، چندين هزار چريك فلسطيني نيز حضور دارند . خدمت سربازي
: ندارد .
جغرافیا :
كوه هاي لبنان جلگهي ساحلي باريكي را از درهي
حاصلخيز بقاع جدا مي كند . در شرق سلسله جبل شرقي و جبل حرمون جاي دارند. رود مهم :ليطاني
. بلندترين نقطه
:قلهي قرنه سودا . 3088 متر .
آب و هوا : آب و هواي زمينهاي پست مديترانه اي است . ارتفاعات خنك تر
است و در زمستان بارش برف سنگيني دارد .
اقتصاد :
بازسازي اقتصاد تخريب شده از جنگ در 1991 آغاز شد
. محصولات عمده كشاورزي مركبات (كه عمدتاً براي صدور كشت مي شود) ، گندم ، جو زيتون
است . كشت غير قانوني خشخاش ترياك از نظر اقتصادي با اهميت است . صنايع نساجي و شيميايي
و بخش مالي نيز مهم است .
تاریخ معاصر :
در زمان حكومت تركان عثماني بر لبنان ، اصطكاك ميان
جوامع اين سرزمين هيچوقت از نما دور نبود . قتل عام هزاران ماروني به دست دورزيان
(1860) موجب دخالت فرانسه شد . پس از جنگ جهاني اول ، فرانسه قيومت سوريه را از جانب
جامعهي ملل دريافت كرد ، و براي حفاظت از منافع مسيحيان ، سرزمين لبناني مجزايي را
به وجود آوورد . قانون اساسيي كه لبنان تحت آن در 1943 استقلال يافت متضمن تفكيك قدرت
ميان مسحيان و مسلمانان بود . در اواخر دههي 1950 زماني كه برتري شمار مسلمانان با
تغييرات مشابه در قانون اساسي تطبيق نيافت ، تحمل متقابل نسبي ميان گروه هاي مختلف
ديني در لبنان شروع به از هم پاشي كرد . مسلمانان تندروي طرفدار اتحاد سوريه و مصر
در 1958 با حزب طرفدار غرب كاميل شمعون (رئيس جمهور از 1952 تا 1958) درگير شدند .
در نتيجه جنگ داخلي روي داد ، تفنگداران دريايي امريكايي براي برقراري نظم در بيروت
پياده شدند . جنگ 1967 اعراب و اسرائيل و تبعيد رهبران فلسطيني به بيروت (1970 تا
1971) موجب بي ثباتي لبنان گشت . در 1975 جنگ داخلي در گرفت ، كه مداخلهي اسرائيل
و سوريه را در پي داشت . جنگ ادامه يافت و كشور ره به هرج و مرجي غير قابل اداره فرو
برد . ماروني ها ، گروه هاي مختلف لبناني سني و شيعه (از جمله بنيادگرايان با حمايت
ايران) ، سربازهاي سوري ، ميليشياي دروزي و نيروهاي حافظ صلح سازمان ملل همگي بخش هايي
از اين كشور چند پاره شده را در اشغال خود دارند . در 1990 سوريها ميليشياي مسيحي ميشل
عون را سركوب كردند و دولت لبنان توانست بار ديگر قدرتش را بر تمامي بيروت اعمال كند
. ولي نيروهاي تحت حمايت اسرائيل به اشغال جنوب كشور ادامه مي دهند و نيروهاي حزب الله
(بنياد گراي اسلامي) درهي بقاع را در كنترل خود دارند . قانون اساسي جديد (1990)-
كه متضمن برابر مسلمانان و مسيحيان در حكومت است - تداوم حضور سربازان سوري ، بازسازي
كشور لبنان را مسير كرده است .
به نقل از تبیان
|